Sen sevdiklerini kollarsın,
İbrahim gibi teslim olamasam da Sana gülşene çevir yangınlarımı,
Eyyub’a musallat olan kurtlar kalbimi kemirirken
Yunus kulun gibi karanlıklarda bırakma beni,
Dilim kendime zulmettimlerle inlerken
Belki tutarsın diye kaldırıyorum kirinden utandığım ellerimi:
Sensin Kadir, kudret Senin…
Sensin Rahim, rahmet Senden,
Aziz Sensin, Ğafur Sen…
ve
Ya Latif !
Ben bana yetemem, bana yet/iş lütfen…
La rêverie
